सॅक्रोइलायटिससाठी निषिद्ध व्यायाम: वेदना आणि जळजळ टाळण्यासाठी संपूर्ण मार्गदर्शक

  • सॅक्रोइलायटिसमध्ये आघात व्यायाम, वळणे आणि तीव्र भार टाळणे आवश्यक आहे.
  • सर्वात शिफारस केलेले क्रियाकलाप म्हणजे पोहणे, अ‍ॅक्वाजिम आणि सौम्य हालचाल आणि बळकटीकरण व्यायाम.
  • वैयक्तिकृत निदान आणि उपचार, व्यावसायिक मदतीसह, पुनर्प्राप्तीमध्ये फरक करतात.

सॅक्रोइलायटिससाठी निषिद्ध व्यायाम

तुम्हाला कंबरदुखीची काळजी वाटते का आणि तुम्हाला सॅक्रोइलायटिस असण्याची शंका आहे का? कोणते व्यायाम टाळावेत आणि तुमच्या सॅक्रोइलियाक सांध्याची काळजी कशी घ्यावी हे जाणून घेतल्याने आराम आणि वेदनादायक पुनरावृत्ती यातील फरक स्पष्ट होऊ शकतो. बरीच चुकीची माहिती आहे आणि जळजळ वाढवणाऱ्या चुका करणे सामान्य आहे., म्हणूनच येथे तुम्हाला एक संपूर्ण, नैसर्गिक आणि तपशीलवार मार्गदर्शक मिळेल ज्यामध्ये तुमच्या आरोग्याचे रक्षण करण्यासाठी आवश्यक असलेली सर्व माहिती एकत्रित केली आहे.

काय याबद्दल अनेक शंका आहेत सॅक्रोइलायटिससाठी निषिद्ध व्यायाम, कारण, संबंधित लक्षणे आणि परिस्थिती आणखी बिकट होऊ नये म्हणून कोणत्या धोरणांचे पालन करावे. या लेखात तुमच्या सर्व प्रश्नांची उत्तरे देण्यासाठी आणि जर तुम्हाला SI सांधे अस्वस्थता येत असेल तर सुरक्षितपणे आणि प्रभावीपणे हालचाल करण्यास मदत करण्यासाठी क्षेत्रातील आघाडीच्या तज्ञ आणि क्लिनिकमधील माहिती संकलित आणि तुलना केली आहे.

सॅक्रोइलायटिस म्हणजे काय आणि त्याचा तुमच्या दैनंदिन जीवनावर कसा परिणाम होतो?

सॅक्रोइलायटिस

सॅक्रोइलायटिस म्हणजे एका किंवा दोन्ही सॅक्रोइलियाक सांध्याची जळजळ., जे सॅक्रम (मणक्याच्या पायथ्याशी असलेले त्रिकोणी हाड) आणि इलिया (पेल्विसची दोन मोठी हाडे) यांच्यामध्ये स्थित असतात. हे सांधे शरीराचे वजन पायांवर हस्तांतरित करण्यास जबाबदार असतात. आणि पाठीचा कणा आणि श्रोणीच्या स्थिरतेमध्ये महत्त्वाची भूमिका बजावतात.

सर्वात सामान्य लक्षणांमध्ये समाविष्ट आहे: पाठीच्या खालच्या भागात आणि नितंबांमध्ये सतत किंवा अधूनमधून वेदना होणे., जे बहुतेकदा कंबरे, पाय आणि अगदी मांडीचा सांधा आणि पायांपर्यंत पसरते. ही वेदना सहसा वाढू लागते.:

  • बराच वेळ उभे राहणे किंवा बसणे
  • अचानक हालचाल करताना किंवा वजन उचलताना
  • पायऱ्या चढताना किंवा लांब पावले टाकत चालताना
  • गर्भधारणेदरम्यान (लिगामेंट शिथिलता आणि पोश्चरल बदलांमुळे)

La दुखापती, संधिवात, संसर्ग, पायांच्या लांबीतील फरक यामुळे सॅक्रोइलायटिस होऊ शकतो., कूर्चाचा झीज किंवा स्नायूंचा ओव्हरलोड. अँकिलोझिंग स्पॉन्डिलायटिस सारख्या संधिवाताच्या आजारांच्या सुरुवातीच्या प्रकटीकरण म्हणून देखील हे सामान्य आहे.

योग्य व्यायाम निवडणे का महत्त्वाचे आहे?

पुनर्प्राप्ती आणि प्रतिबंधासाठी व्यायाम करणे आवश्यक आहे, परंतु जर हालचाली योग्यरित्या निवडल्या गेल्या असतील तरच.. चुकीच्या निवडीमुळे वेदना, जळजळ वाढू शकते आणि समस्या दीर्घकालीन देखील होऊ शकते.

सॅक्रोइलियाक सांधे ते वळणाच्या हालचाली, आघात, जास्त भार आणि अचानक वळणे याबद्दल विशेषतः संवेदनशील असतात.. म्हणूनच, जर तुम्हाला हे निदान झाले असेल किंवा तुम्हाला सॅक्रोइलायटिसचा संशय असेल, तर तुमच्या प्रशिक्षण दिनचर्येत सर्वकाही योग्य नाही.

सक्रिय राहणे महत्वाचे आहे कारण लंबोपेल्विक स्नायूंना बळकट करण्यास मदत करते, लवचिकता सुधारते आणि पुनरावृत्ती टाळू शकते, परंतु प्रत्येक व्यायाम जळजळ आणि वेदनांच्या प्रमाणात जुळवून घेतला पाहिजे.. बऱ्याच प्रकरणांमध्ये, प्रकार, तीव्रता आणि भार समायोजित करण्यासाठी फिजिओथेरपिस्टची मदत आवश्यक असते.

सॅक्रोइलायटिससाठी प्रतिबंधित व्यायाम आणि क्रियाकलाप

सॅक्रोइलायटिस पूल

सॅक्रल क्षेत्रात वाढत्या वेदना किंवा जळजळ टाळण्यासाठी हालचाली आणि व्यायामांची मालिका टाळणे हे प्राधान्य आहे.. तज्ञ आणि शारीरिक चिकित्सकांच्या मते, खालील क्रियाकलाप टाळले पाहिजेत किंवा केवळ व्यावसायिक परवानगी आणि देखरेखीखालीच केले पाहिजेत:

  • खोल स्क्वॅट्स आणि वजनदार लंग्ज: ते सॅक्रोइलियाक सांध्यावर खूप दबाव आणतात आणि वेदना वाढवू शकतात.
  • वेटलिफ्टिंग, क्रॉसफिट आणि ऑलिंपिक लिफ्ट्स: तीव्र भार असलेल्या स्फोटक हालचाली ज्यामुळे क्षेत्र जास्त भारित होते आणि पुन्हा पडू शकते.
  • डोंगरावर धावणे, उडी मारणे किंवा आघातजन्य खेळ (रग्बी, मार्शल आर्ट्स): वारंवार आघात केल्याने लिगामेंट्स आणि सॅक्रोइलियाक जॉइंटचे नुकसान होते.
  • घोड्यावर स्वार होण्यासाठी आणि असे खेळ ज्यामध्ये उसळणाऱ्या किंवा कंपन करणाऱ्या हालचालींचा समावेश असतो.
  • डेडलिफ्ट व्यायाम (खराब पद्धतीने किंवा जास्त वजनाने): चुकीची तंत्रे विशेषतः कमरेसंबंधी आणि त्रिकीय भागांसाठी हानिकारक असू शकतात.
  • कमरेसंबंधीचा हायपरएक्सटेन्शन: स्नायू लहान होऊ शकतात आणि पाठीच्या खालच्या भागात ताण वाढू शकतो, ज्यामुळे अस्वस्थता वाढते.
  • खांब किंवा मशीन वळणे (कंबर वळणे): पाठीचा कणा आणि ओटीपोटाचे जबरदस्तीने वळणे हानिकारक असू शकते.
  • डंबेल साइड कर्ल: स्तंभ तीव्र बाजूकडील भार सहन करण्यासाठी डिझाइन केलेला नाही; यामुळे वेदना आणि दुखापत होण्याचा धोका वाढतो.
  • रोटेशन किंवा 'रशियन ट्विस्ट' असलेले पोट: पोटाच्या मागील भागावर फिरणे आणि अतिरिक्त भार यांचे संयोजन विशेषतः सॅक्रोइलियाक सांध्यासाठी धोकादायक आहे.

हे देखील सल्ला दिला आहे उच्च-प्रभावी व्यायाम, दिशा अचानक बदलणे आणि पाठीचा ताण टाळा. क्षेत्र पूर्णपणे पुनर्प्राप्त होईपर्यंत. शंका असल्यास, या क्रियाकलाप पुन्हा सुरू करण्यापूर्वी नेहमीच एखाद्या व्यावसायिकाचा सल्ला घ्या.

सॅक्रोइलायटिससाठी सुरक्षित आणि परवानगी असलेले व्यायाम

मर्यादा असूनही, असे अनेक व्यायाम आणि शिस्त आहेत जे जर प्रगतीशील आणि नियंत्रित पद्धतीने केले तर परिस्थिती सुधारण्यास मदत करतात.:

  • पोहणे आणि एक्वाजिम: पाण्यात काम केल्याने सांध्यावरील परिणाम कमी होतो, रक्ताभिसरण सुधारते आणि जळजळ कमी होण्यास मदत होते.
  • मध्यम सायकलिंग (सपाट भूभागावर आणि खड्डे टाळून): जर त्यामुळे अस्वस्थता येत नसेल तर ते सरावले जाऊ शकते, नेहमी बाईकला इष्टतम स्थितीत समायोजित करा.
  • खालच्या पाठीचा कणा, कंबर आणि नितंबांसाठी हलके स्ट्रेचेस: लवचिकता राखण्यास आणि स्नायू लहान होण्यास प्रतिबंध करण्यास मदत करते.
  • हिप आणि पेल्विक मोबिलिटी व्यायाम: सॅक्रोइलियाक सांध्यावर ताण न येता लवचिकता सुधारण्यासाठी आणि ताण कमी करण्यासाठी आवश्यक.
  • गाभा मजबूत करणे (पोट आणि कमरेसंबंधीचा भाग): श्रोणि आणि पाठीचा कणा स्थिर करण्यासाठी नियंत्रित, कमी-प्रभावी, देखरेखीखाली व्यायाम.
  • अ‍ॅडॉप्टेड पिलेट्स आणि थेरपीटिक योग: फिजिकल थेरपिस्टच्या मार्गदर्शनाखाली, तीव्र वळणे किंवा वाकणे असलेली आसने टाळली तर हे व्यायाम खूप फायदेशीर ठरू शकतात.

लक्षात ठेवा की मुख्य गोष्ट म्हणजे अंमलबजावणीची प्रगती आणि गुणवत्ता, तुम्ही ज्या प्रमाणात किंवा वेगाने पुढे जाता त्या प्रमाणात नाही. चांगल्या प्रकारे केलेले काम पुन्हा होण्यापासून रोखते आणि सांध्याला त्याची नैसर्गिक गतिशीलता परत मिळविण्यास मदत करते.

सॅक्रोइलायटिसचे वेगवेगळे अंश: तीव्रतेनुसार हालचाली कशा जुळवून घ्यायच्या

सॅक्रोइलायटिस सौम्य, मध्यम आणि गंभीर असे वर्गीकृत केले जाऊ शकते.. पदवीनुसार, मर्यादा जास्त किंवा कमी असतील:

  • लेव्ह: अधूनमधून होणारी वेदना आणि अस्वस्थता ज्यामुळे हलक्या हालचालींना अडथळा येतो. तुम्ही गतिशीलता आणि बळकटीकरण व्यायाम नियंत्रणात ठेवून काम करू शकता.
  • मध्यम: अधिक गंभीर लक्षणे दिसतात, वस्तुनिष्ठ दाह आणि कडकपणा. विशिष्ट फिजिओथेरपी वापरून सापेक्ष विश्रांतीला प्राधान्य दिले पाहिजे आणि आघात आणि भार पूर्णपणे टाळला पाहिजे.
  • गंभीर: अशक्त वेदना आणि कार्यात्मक कमजोरी, इमेजिंग चाचण्यांमध्ये जळजळ दिसून येते. या प्रकरणात, वैद्यकीय उपचार आणि विश्रांती ही प्राधान्ये आहेत, शारीरिक व्यायामाऐवजी पुनर्प्राप्ती आणि वैद्यकीय सल्ल्याची आवश्यकता आहे.

तुमच्या शरीराचे ऐका आणि त्याच्या वेदना मर्यादेचा आदर करा. पुनर्प्राप्तीसाठी आवश्यक आहे. अस्वस्थता किंवा जळजळ वाढवणारे व्यायाम कधीही करू नका.

तज्ञांनी शिफारस केलेले पूरक उपचार

सॅक्रोइलायटिससाठी प्रतिबंधित व्यायाम आणि क्रियाकलाप

La सॅक्रोइलायटिस पुनर्वसन बहुतेकदा अनेक धोरणे एकत्र करते.. आघाडीच्या वैद्यकीय केंद्रे आणि तज्ञ क्लिनिकनुसार, हे सर्वात सामान्यपणे शिफारस केलेले उपचार आहेत:

  • वेदनाशामक आणि विरोधी दाहक वेदना आणि जळजळ नियंत्रित करण्यासाठी आयबुप्रोफेन किंवा नेप्रोक्सेन सारखी ओव्हर-द-काउंटर औषधे.
  • स्नायू शिथिल करणारे पाठीच्या खालच्या भागात होणारी उबळ कमी करण्यासाठी.
  • जैविक आणि रोग-सुधारणारी अँटीह्युमॅटिक औषधे क्रॉनिक इन्फ्लेमेटरी पॅथॉलॉजीजशी संबंधित प्रकरणांमध्ये, नेहमी डॉक्टरांच्या प्रिस्क्रिप्शन आणि व्यावसायिक देखरेखीखाली.
  • विशेष फिजिओथेरपी हालचालींची श्रेणी, स्नायू ताणणे आणि लंबोपेल्विक बळकटीकरण यावर काम करणे.
  • गरम आणि थंड थेरपी: दिवसातून अनेक वेळा तुमच्या पाठीच्या खालच्या भागात बर्फ किंवा हीटिंग पॅड लावल्याने जळजळ आणि स्नायूंचा ताण कमी होण्यास मदत होते.
  • उपचारात्मक मालिश आणि कडकपणा आणि वेदना कमी करण्यासाठी फिजिकल थेरपिस्टद्वारे निर्देशित मॅन्युअल तंत्रे.
  • सापेक्ष विश्रांती आणि वेदना निर्माण करणाऱ्या हालचाली टाळण्यासाठी क्रियाकलापांमध्ये बदल करणे.
निषिद्ध पेल्विक फ्लोर व्यायाम: प्रसूतीनंतरची काळजी आणि बरेच काही-०
संबंधित लेख:
निषिद्ध पेल्विक फ्लोअर व्यायाम: प्रसूतीनंतर तुम्हाला माहित असणे आवश्यक असलेली प्रत्येक गोष्ट

निदान, वैद्यकीय पाठपुरावा आणि चेतावणी चिन्हे

सॅक्रोइलायटिसचे निदान करण्यासाठी शारीरिक क्षेत्राची तपासणी आणि क्लिनिकल इतिहासाचे मूल्यांकन आवश्यक आहे., इमेजिंग चाचण्या (एक्स-रे, एमआरआय) आणि कधीकधी रक्त चाचण्यांसह वेदनांचे इतर स्रोत नाकारता येतात. काही क्लिनिकल चाचण्या, जसे की फेमोरल प्रेशर टेस्ट किंवा सॅक्रोइलिएक कॉम्प्रेशन टेस्ट, वेदना पुनरुत्पादित करण्यास आणि निदानाची पुष्टी करण्यास मदत करू शकतात.

चेतावणीच्या चिन्हांकडे सतर्क रहा: सतत वेदना ज्या सुधारत नाहीत, ताप, पायात तीव्र कमजोरी, लघवी नियंत्रण कमी होणे किंवा न्यूरोलॉजिकल लक्षणे. सहकारी. जर ते दिसून आले तर तातडीने तुमच्या डॉक्टरांचा सल्ला घ्या.

संधिवात तज्ञ, फिजिओथेरपिस्ट आणि मणक्याच्या तज्ञांचा पाठपुरावा करणे आवश्यक आहे. तुमच्या प्रगतीनुसार उपचार समायोजित करण्यासाठी आणि व्यायाम आणि हालचाली मार्गदर्शक तत्त्वे वैयक्तिकृत करण्यासाठी.

सॅक्रोइलायटिसने ग्रस्त असलेल्यांसाठी व्यावहारिक दैनंदिन सल्ला

वरील उपचारांव्यतिरिक्त, तज्ञ अतिशय उपयुक्त व्यावहारिक शिफारसींची मालिका सुचवतात:

  • डाउनटाइम कमी करा, पण वेदनादायक हालचालींना भाग पाडल्याशिवाय.
  • जास्त वेळ उभे राहणे किंवा बसणे टाळा.; पर्यायी पोझिशन्स घ्या आणि वारंवार विश्रांती घ्या.
  • तुमची मुद्रा पहा बसताना, गाडी चालवताना आणि वजन उचलताना.
  • गाद्या किंवा मऊ पृष्ठभाग वापरा जर तुम्हाला सॅक्रममध्ये वेदना जाणवल्या तर बसा.
  • तुमच्या फिजिओथेरपिस्टचा सल्ला घ्या. तुमच्या दिनचर्येत बदल करण्यासाठी आणि अगदी सामान्य अंमलबजावणीच्या चुका टाळण्यासाठी.
  • व्यावसायिक सल्ल्याशिवाय स्वतः औषधोपचार करू नका किंवा फॅड व्यायाम करू नका..

लक्षात ठेवा की प्रत्येक केस अद्वितीय असते आणि प्रभावी उपचार वैयक्तिकरण आणि आरोग्यसेवा व्यावसायिकांसोबत सहयोगी कार्यावर अवलंबून असतात..

सॅक्रोइलायटिस, ही एक किरकोळ समस्या नसून, योग्यरित्या व्यवस्थापित न केल्यास जीवनाच्या गुणवत्तेवर गंभीर परिणाम करू शकते आणि शारीरिक हालचाली मर्यादित करू शकते. निषिद्ध व्यायाम टाळणे आणि तुमच्या परिस्थितीनुसार कमी परिणाम देणारे व्यायाम निवडणे ही वेदना कमी करण्याची आणि जळजळ कमी करण्याची पहिली पायरी आहे.. योग्य वैद्यकीय मदत आणि सक्रिय वृत्ती असल्यास, बहुतेक लोक सुरक्षितपणे शारीरिक हालचाली आणि हालचालींचा आनंद घेऊ शकतात. म्हणूनच, तुमच्या पुनर्प्राप्ती प्रक्रियेदरम्यान माहितीपूर्ण राहणे, धोकादायक पद्धती टाळणे आणि तज्ञांकडून मार्गदर्शन घेणे आवश्यक आहे.